รถเมล์อัศวินราตรี (Knight Bus)





ชื่อ : รถเมล์อัศวินราตรี (Knight Bus)
วัน เดือน ปีที่ประดิษฐ์ : ประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1865 วันที่และเดือนไม่ปรากฏข้อมูลแน่ชัด
คุณสมบัติและประโยชน์ : ใช้สำหรับการเดินทางที่เร่งด่วน
ลักษณะโดยทั่วไป : รถโดยสารสามชั้นสีม่วงบาดตา มีตัวหนังสือสีทองเหนือกระจกหน้าอ่านได้ว่า รถเมล์อัศวินราตรี
ค่าโดยสาร : 11 ซิกเกิ้ลต่อคน ถ้าหากจ่ายเพิ่มเป็น 13 ซิกเกิ้ล จะมีบริการช็อกโกแลตร้อน 15 ซิกเกิ้ลจะได้กระติกน้ำร้อนกับแปรงสีฟัน (เลือกสีได้ตามใจชอบ)

ผู้ครอบครอง :
  1. สแตนลีย์ สแตน ชันไพก์ (กระเป๋ารถโดยสารรถเมล์อัศวินราตรี)
  2. เออร์นี่ แพรงก์ (พนักงานขับรถเมล์อัศวินราตรี)

รถเมล์อัศวินราตรี (Knight Bus) รถโดยสารสาธารณะของชุมชนผู้วิเศษ มักนิยมกันมากในหมู่แม่มดและพ่อมดพเนจร ที่กำลังมองหาพาหนะฉุกเฉิน และ สำหรับการเดินทางที่เร่งด่วนบนบกเท่านั้น รถเมล์อัศวินราตรีเป็นพาหนะที่เหมาะสำหรับพ่อมดแม่มดที่ไม่ชื่นชอบการหายตัว เกลียดการบินด้วยไม้กวาด หรือ กำลังรู้สึกหวาดกลัวและสับสน อย่างเช่น แฮร์รี่ พอตเตอร์ หรือกำลังใช้ความคิดอยู่ว่าการใช้ กุญแจนำทาง นั้นอาจไม่ปลอดภัย โดย รถเมล์อัศวินราตรี จะปรากฏขึ้นก็ต่อเมื่อพ่อมดแม่มดเหล่านั้นต้องการ เพียงแค่ไปยืนที่ขอบถนนแล้วชูไม้กายสิทธิ์ออกมา เพื่อโบกรถให้จอดนั่นเอง ในตอนกลางวันบนรถเมล์จะเป็นที่นั่งเรียงติดกัน แต่เมื่อตกดึกบนรถจะไม่มีเก้าอี้ เนื่องจากที่นั่งจะถูกแทนที่ด้วยเตียงนอนเรียงรายอยู่ข้างหน้าต่าง โครงเตียงนั้นทำด้วยทองเหลือง ซึ่งไม่ค่อยสะดวกสบายอย่างที่คิดเท่าไหร่นัก อย่างไรก็ตาม ข้อแนะนำสำหรับผู้โดยสารตอนกลางคืน พวกเขาไม่ควรถือเครื่องดื่มที่กำลังร้อนขึ้นไปดื่มบนรถ หรืออย่าคิดแม้แต่จะจ่าย สิบสามซิกเกิ้ล เพื่อขอช็อกโกแลตร้อนจากบริการบนรถโดยเด็ดขาด เพราะรถเมล์อัศวินราตรีเป็นรถที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง และมักจะเบรกกะทันหันเมื่อต้องการหยุดรถหรือถึงจุดหมาย คงไม่ต้องนึกภาพว่าเครื่องดื่มที่กำลังร้อนระอุของคุณ จะกระฉอกและหกเลอะไปตลอดทางหรอกนะ

รถเมล์อัศวินราตรี เป็นสิ่งประดิษฐ์ในโลกผู้วิเศษที่ค่อนข้างทันสมัย ซึ่งได้แนวความคิดมาจากสิ่งประดิษฐ์ในโลกของมักเกิ้ล มันประโยชน์มากสำหรับพ่อมดแม่มดที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ อีกทั้งยังปลอดภัยจากสายตาของพวกมักเกิ้ลอีกด้วย เพราะถึงแม้ว่ารถคันนี้จะถูกขับไปตามท้องถนนทั่วกรุงลอนดอนก็ตาม แต่เหล่ามักเกิ้ลก็จะไม่สามารถมองเห็นรถคันนี้ได้ ก่อนหน้านี้ มีการพยายามหาวิธีขนส่งคมนาคมของพ่อมดแม่มดมาโดยตลอด ถึงขั้นมีการขนส่งโดยใช้ไม้กวาดแขวนตะกร้าขนาดใหญ่ แต่ทุกวิธีขนส่งก็ถูกคัดค้านโดย กระทรวงเวทมนตร์ จนกระทั่งรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ ดูกัล แมคไพร์ ได้ออกแบบวิธีการขนส่งโดยเลียนแบบมาจากระบบการขนส่งของพวกมักเกิ้ล ในปี ค.ศ. 1865 รถเมล์อัศวินราตรีจึงถือกำเนิดขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน พ่อมดบางกลุ่มที่เป็นเลือดบริสุทธิ์ ได้ประกาศต่อต้านความคิดนี้ โดยพวกเขาเรียกรถเมล์อัศวินราตรีว่า สิ่งประดิษฐ์ที่ชั่วร้ายเหมือนพวกมักเกิ้ล พวกเขาได้ออกแถลงการณ์ผ่านหน้า หนังสือพิมพ์เดลี่ พรอเฟ็ต อย่างไรก็ตาม รถเมล์อัศวินราตรีก็ยังคงเป็นที่นิยมในกลุ่มผู้วิเศษ และยังคงความยุ่งวุ่นวายในการเดินทางมาจนถึงปัจจุบัน

ในปี ค.ศ. 1993 หลังจากที่ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้เก็บข้าวของออกจาก บ้านเลขที่ 4 ซอยพรีเว็ต‎ เขาก็ได้จุดไฟที่ปลายไม้กายสิทธิ์ริมถนนกลางดึก ทำให้เขาได้พบกับรถเมล์อัศวินราตรีโดยบังเอิญเป็นครั้งแรก ซึ่งเที่ยวโดยสารที่แฮร์รี่ขึ้นไปครั้งนั้น มี นายสแตนลีย์ สแตน ชันไพก์ เป็นกระเป๋ารถโดยสาร และ เออร์นี่ แพรงก์ พ่อมดสูงวัย สวมแว่นหนาเตอะ เป็นพนักงานขับรถ และต่อมาในปี ค.ศ. 1996 แฮร์รี่ พอตเตอร์, รอน วีสลีย์ และ เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ทั้งสามได้ใช้บริการ รถเมล์อัศวินราตรี อีกครั้งเพื่อเดินทางไปที่ บ้านเลขที่ 12 กริมโมลด์เพลซ





รวบรวมโดย ฮอกวอตส์ไทย (http://hogwartsthai.com)
หากนำข้อมูลนี้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อมูลนี้ไปเผยแพร่ กรุณาให้เครดิตฮอกวอตส์ไทยด้วย