IPB

ยินดีต้อนรับ ( เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก )


 
Reply to this topicStart new topic
> กีฬาควิชดิช (Quidditch)
a-me-love
โพสต์ Oct 9 2008, 02:24 PM
โพสต์ #1




นักเรียนฮอกวอตส์ปี 1
***



กลุ่ม : นักเรียนฮอกวอตส์
โพสต์ : 225
เข้าร่วม : 6-September 08
จาก : ฮอกวอตส์
หมายเลขสมาชิก : 233
สายเลือด : เลือดบริสุทธิ์

หีบสัมภาระ







กีฬาควิชดิช (Quidditch)



กีฬาควิชดิช (Quidditch) เกมกีฬาที่ละเล่นบนไม้กวาด ซึ่งสืบทอดกันมาอย่างยาวนานราวหนึ่งพันปีมาแล้ว กีฬาควิดดิชถือได้ว่าเป็นกีฬายอดนิยมตลอดกาลในโลกของผู้วิเศษ ไม่ว่าจะเป็นในหมู่เด็กนักเรียนหรือผู้ใหญ่ ซึ่งหนึ่งในหลักฐานที่บ่งบอกได้อย่างชัดเจน ก็คือ จำนวนผู้คนที่ซื้อตั๋วเข้าชม การแข่งขันควิดดิชเวิลด์คัพ แต่ละครั้งจากทั่วทุกมุมโลกนั่นเอง

จุดประสงค์หลักของกีฬาควิดดิช คือ การทำแต้มให้ได้มากกว่าทีมฝ่ายตรงข้าม โดยทุกครั้งที่เชสเซอร์โยนลูกควัฟเฟิลลงห่วงใดห่วงหนึ่งของฝ่ายตรงข้ามได้ พวกเขาก็จะได้รับสิบแต้ม และทีมใดที่ผู้เล่นในตำแหน่งซีกเกอร์จับลูกสนิชสีทองได้ ทีมนั้นก็จะได้รับไปอีกหนึ่งร้อยห้าสิบแต้ม ทั้งนี้การแข่งขันสิ้นสุดลงได้สองกรณี นั่นก็คือ เมื่อผู้เล่นซีกเกอร์สามารถจับลูกสนิชถูกจับได้ หรือ หลังจากที่กัปตันทีมทั้งสองฝ่ายต่างลงความเห็นยุติการแข่งขัน เนื่องจากระยะเวลาที่ใช้ในการแข่งขันไม่แน่นอน บางเกมอาจต้องใช้เวลาเป็นวัน หรือมากกว่านั้น เนื่องจากผู้เล่นซีกเกอร์ไม่สามารถจับลูกสนิชได้ ซึ่งสถิติที่นานที่สุดของการแข่งขันควิดดิชอยู่ที่ ห้าเดือน เกิดขึ้นที่ทุ่งโบ๊ดมินมัวร์ เมื่อปี ค.ศ. 1884 (อ้างอิงจาก หนังสือควิดดิชในยุคต่างๆ บทที่ 6 การเปลี่ยนแปลงในกีฬาควิดดิชตั้งแต่คริสตศตวรรษที่ 14)

กีฬาควิดดิชนั้นมีต้นแบบและแรงบันดาลใจมาจาก รูปแบบกติกาของการละเล่นสมัยโบราณของแต่ละประเทศที่ได้รับความนิยมในขณะนั้น และนำมาพัฒนาจนกลายมาเป็นกีฬาควิดดิชที่เป็นกีฬาสากล และได้รับความนิยมไปทั่วโลกผู้วิเศษอย่างปัจจุบัน

การละเล่นสมัยโบราณที่เป็นต้นแบบของกีฬาควิดดิช
  • สติชสต็อก (การละเล่นของประเทศเยอรมัน)
  • ไอจินเจน (การละเล่นของประเทศไอร์แลนด์)
  • ครีโอเชี่ยม (การละเล่นของประเทศสกอตแลนด์)
  • ซันต์บันส์ (การละเล่นของประเทศอังกฤษ)
  • สวีฟเวินฮอช (การละเล่นของประเทศอังกฤษ)

สนามแข่งขันกีฬาควิดดิช ได้รับการบรรยายจาก แซกคาเรียส มัมส์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ว่า สนามนั้นเป็นรูปไข่ มีความยาวห้าร้อยฟุตและกว้างหนึ่งร้อยแปดสิบฟุต มีวงกลมเล็กๆ ตรงกลางสนาม (เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสองฟุต) มัมส์เล่าว่ากรรมการจะถือลูกบอลสี่ลูกในวงกลมตรงกลางนี้ โดยที่มีผู้เล่นสิบสี่คนยืนอยู่รอบๆ ทันทีที่ลูกบอลถูกปล่อยให้ลอยขึ้นไป (กรรมการขว้างลูกควัฟเฟิล) ผู้เล่นจะแข่งกันบินขึ้นไปในอากาศ ในสมัยของมัมส์ประตูนั้นยังคงเป็นตะกร้าใบใหญ่แขวนบนเสาสูง แต่ในปัจจุบันที่ด้านหัวและปลายของสนาม จะมีเสาห่วงประตูสูง 15 เมตร ด้านละ 3 ประตู เป็นเขตทำคะแนน


ตำแหน่งผู้เล่นกีฬาควิดดิช
  • คีปเปอร์ มีหน้าที่ ป้องกันไม่ให้เชสเซอร์ของฝ่ายตรงข้ามขว้างลูกควัฟเฟิลเข้าประตูทำคะแนน
  • บีตเตอร์ มีหน้าที่ ป้องกันผู้เล่นฝ่ายตนจากลูกบลัดเจอร์ โดยใช้ไม้ตี
  • เชสเซอร์ มีหน้าที่ ขว้างลูกควัฟเฟิลเข้าประตูเพื่อทำคะแนน
  • ซีกเกอร์ มีหน้าที่ จับลูกสนิชให้ได้ ถ้าจับลูกสนิชได้เมื่อไหร่ จะให้คะแนนกับทีม 150 คะแนน และเกมจะจบลงทันที

ลูกบอลที่ใช้สำหรับการแข่งขันกีฬาควิดดิช
  • ลูกควัฟเฟิล ลูกบอลสีแดง เส้นผ่านศูนย์กลาง 12 นิ้ว และไม่มีตะเข็บเลย ผู้เล่นตำแหน่ง "เชสเซอร์" จะขว้างลูก
  • ลูกบลัดเจอร์ ลูกบอลสีดำ ที่ถูกร่ายมนตร์ให้ชนผู้เล่นที่อยู่ใกล้มันที่สุด เพื่อให้ตกจากไม้กวาด จึงต้องมีผู้เล่น "บีตเตอร์" ไล่ลูกบลัดเจอร์ไปให้ไกลจากผู้เล่นทีมของตน
  • ลูกสนิชสีทอง ลูกบอลสีทอง ขนาดเล็กจิ๋วเท่าลูกวอลนัต และมีปีก ถูกร่ายมนตร์ให้บินหนีจากการไล่จับ

กติกา (กำหนดขึ้นโดย กองควบคุมดูแลเกมและกีฬาเวทมนตร์ ในปี ค.ศ. 1750)
  1. แม้ว่าจะไม่มีการจำกัดระดับความสูง ที่ผู้เล่นจะสามารถบินขึ้นไปบนท้องฟ้าระหว่างการแข่งขัน แต่ผู้เล่นไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย ต้องไม่บินเลยออกไปนอกเส้นกำหนดเขตสนาม ถ้าผู้เล่นบินข้ามเส้นเขตสนามไป ทีมของผู้เล่นคนนั้น ต้องยกลูกควัฟเฟิลให้ทีมฝ่ายตรงข้าม
  2. กัปตันทีมสามารถขอเวลานอก ได้โดยทำสัญญาณบอกกรรมการ นี่เป็นช่วงเวลาเดียวในระหว่างการแข่งขันที่อนุญาตให้เท้าของผู้เล่นแตะพื้น สนามได้ เวลานอกอาจยืดทำให้นานถึงสองชั่วโมง ถ้าการแข่งขันนั้นเล่นกันมานานกว่าสิบสองชั่วโมงแล้ว ถ้าทีมใดไม่กลับมาที่สนามภายในสองชั่วโมงให้ ตัดสิทธิ์ทีมนั้นทันที
  3. กรรมการสามารถลงโทษทีมผู้เล่นได้เชสเซอร์ที่ได้ลูกโทษ จะบินจากวงกลมตรงกลางไปยังเขตทำคะแนน ผู้เล่นทั้งหมด ยกเว้นคีปเปอร์ของทีมฝ่ายตรงข้าม ต้องอยู่ข้างหลังระหว่างที่มีการขว้างลูกโทษ
  4. สามารถแย่งลูกควัฟเฟิลจากมือของผู้เล่นอีกฝ่ายได้ แต่ห้ามผู้เล่นแตะต้องร่างกายไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใดของผู้เล่นอีกฝ่าย ไม่ว่ากรณีใดๆ
  5. ในกรณีที่ผู้เล่นบาดเจ็บ ไม่ให้มีผู้เล่นสำรองมาแทน ทีมต้องเล่นต่อไปโดยไม่มีผู้เล่นที่บาดเจ็บนั้น
  6. สามารถนำไม้กายสิทธิ์ติดตัวเข้าไปในสนามได้ แต่ไม่ว่ากรณีใดๆ ก็ตาม ห้ามใช้ไม้กายสิทธิ์กับผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม ห้ามใช้กับไม้กวาดของอีกฝ่าย และห้ามใช้กับกรรมการ ลูกบอล และคนดูด้วย
  7. เกมควิดดิชจะยุติได้ต่อเมื่อจับลูกสนิชสีทองได้ หรือด้วยความยินยอมพร้อมใจของกัปตันทีมทั้งสองฝ่าย

การทำผิด ผู้ทำผิด ลักษณะของการทำผิด
  • แบลกกิ้ง (Blagging) ผู้เล่นทุกคน คว้าปลายไม้กวาดของฝ่ายตรงข้าม เพื่อให้บินได้ช้า หรือขัดขวางการเล่น
  • แบลทชิ่ง (Blatching) ผู้เล่นทุกคน ตั้งใจบินไปชนอีกฝ่ายหนึ่ง
  • เบลิร์ตติ้ง (Blurting) ผู้เล่นทุกคน ใช้ไม้กวาดงัดไม้กวาดฝ่ายตรงข้าม ดันให้กระเด็นออกไปนอกทาง
  • บัมฟิ่ง (Bumphing) เฉพาะบีตเตอร์ หวดบลัดเจอร์ไปทางคนดูทำให้ต้องหยุดการแข่งชั่วขณะ เพราะเจ้าหน้าที่ต้องรีบไปดูแลปกป้องผู้ชม บางทีผู้เล่นที่ไร้มารยาทใช้วิธีนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้เชสเซอร์ฝ่ายตรงข้ามทำแต้มได้
  • ค้อบบิ้ง (Cobbing) ผู้เล่นทุกคน การใช้ข้อศอกอย่างรุนแรงเกินไปกับฝ่ายตรงข้าม
  • แฟล้กกิ้ง (Flacking) เฉพาะคีปเปอร์ ยื่นส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย ผ่านห่วงประตูเพื่อกระแทกลูควัฟเฟิลออกจากห่วง คีปเปอร์มีหน้าที่ป้องกันห่วงประตูจากด้านหน้าไม่ใช่จากด้านหลัง
  • แฮเวอร์แซกกิ้ง (Haversacking) เฉพาะเชสเซอร์ จับลูกควัฟเฟิลเข้าประตู (ต้องโยนควัฟเฟิลทำแต้ม)
  • ควัฟเฟิลพอกกิ้ง (Quafflepocking) เฉพาะเชสเซอร์ ทำตุกติกกับลูกควัฟเฟิล เช่น เจาะควัฟเฟิลให้เป็นรูจะได้หล่นลงพื้นเร็วขึ้น หรือทำให้ร่วงซิกแซกไปมา
  • สนิชนิป (Snitchnip) ผู้เล่นทุกคน ยกเว้นซีกเกอร์ แตะหรือจับลูกสนิชสีทอง
  • สตูจิ้ง (Stooging) เฉพาะตำแหน่งเชสเซอร์ เมื่อมีเชสเซอร์มากกว่าหนึ่งคนเข้าไปในเขตทำคะแนน





รวบรวมโดย ฮอกวอตส์ไทย (http://hogwartsthai.com)
หากนำข้อมูลนี้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อมูลนี้ไปเผยแพร่ กรุณาให้เครดิตฮอกวอตส์ไทยด้วย




คุณ Madam Pince ได้แก้ไขข้อความนี้ ครั้งล่าสุดเมื่อ Oct 5 2017, 12:10 PM



--------------------

i'm wonderful

Go to the top of the page
+Quote Post

Reply to this topicStart new topic

 



RSS Lo-Fi ; ประหยัดแบนวิธ,โหลดเร็ว เวลาในขณะนี้: 20th June 2019 - 08:22 AM